Het project gaat uit van het scenario dat er krimp problemen zijn in Zeeland enerzijds en stedelingen zoeken naar geschikte woonlokaties in het buitengebied anderszijds. In het plan roep ik Boeren op het heft in handen te nemen door hun erf uit te breiden met een collectief woongebouw voor gezinnen. Voorafgaande aan het ontwerp onderzocht ik de architectuur van het Boerenbouwen in de regio rondom de Noordzee. De karaktereigenschappen die ik hier daar vond heb ik hergebruikt in het ontwerp. Boeren slimheid heb ik hiermee willen combineren met de poezie van het landschap.

In het ontwerp heb ik een zeer functionele eenvoudige plattegrond gecombineerd met een complexe doorsnede. Uitgaande van het idee dat menselijk activiteit plaats vindt door te bewegen over de vloer en ruimte in tegenstelling daartoe wordt ervaren door tal van waarnemingen. Het gebouw is georganiseerd als tribune richting het landschap, onder de tribune bevindt zich een woonhal dat zich opent naar het erf en lager wordt richting het landschap. Het vormt daarmee een drempel tussen het private wonen op de verdiepingen en de connectie met het erf en andere bewoners.